[ad_1]
مسیر سیارک با پیروزی بهوسیلهی «سامانهی برسی خطر اسکاوت» که از سوی مرکز مطالعات اجسام نزدیک به زمین (CNEOS) در آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا در جنوب کالیفرنیا اداره میبشود، ترسیم شد. مقامهای ناسا انها گفتند سامانهی اسکاوت زمان دقیق برخورد را با دقت یک ثانیه و مکان دقیق برخورد را با دقت ۱۰۰ متر پیشبینی کرد.
اما اسکاوت پیشبینی مسیر سیارک را بهتنهایی انجام نداد، بلکه دادهها را از مرکز سیارههای کوچک اتحادیه بینالمللی نجوم (MPC)، نهاد مسئول رصد سیارکها و دیگر اجرام کوچک در منظومه شمسی استخراج کرد. سارنچکی همانند دیگر اخترشناسان آماتوری که بعد از شناسایی اولیهی BXI 2024 اغاز به ردیابی آن کردند، به رصد سیارک پرداخت و دادههای خود از آن را به MPC فرستاد.
مقامهای ناسا در بیانیهای انها گفتند: «۷۰ دقیقه بعد از مشاهدهی BXI 2024 برای اولینبار، سامانهی اسکاوت گمان برخورد آن را ۱۰۰ درصد گزارش و اغاز به تعیین دقیق زمان و مکان برخورد کرد. با تداوم ردیابی و در دسترس قرارگیری دادههای زیاد تر در یک ساعت آینده، اسکاوت تخمین زمان و مکان برخورد را بهبود بخشید.»
موقعیت برخورد در نزدیک به ۶۰ کیلومتری غرب برلین تعیین شد. مقامهای آژانس فضایی انها گفتند امکان پذیر شهابسنگهای تازه که قطعات کوچک بهجامانده از سفر آتشین BXI 2024 در جو زمین می باشند، در آن منطقه روی زمین وجود داشته باشد.
بازدید سیارکهای بالقوه خطرناک یکی از ماموریت های کلیدی ناسا محسوب میبشود. کنگره ایالات متحده از آژانس فضایی خواسته است که دستکم ۹۰ درصد از سنگهای فضایی نزدیک زمین با کمینهی قطر ۱۴۰ متر را که اندازهی کافی برای داخل آوردن خسارت جدی در صورت برخورد به زمین است، شناسایی و ردیابی کند.
شناسایی سیارکهایی که دستکم ۱۴۰ متر دارند، در قیاس با سنگ منفجرشده برفراز برلین آسانتر است؛ در نتیجه زیاد سریعتر از سه ساعت میتوانیم از نزدیکشدن این چنین سنگهای بزرگی به سیاره مطلع شویم. بااینحال روال شناسایی سیارکها به گمان زیادً شبیه خواهند می بود؛ بدین صورت که اسکاوت بر پایه مشاهدات در حال گسترش، محل برخورد را پیشبینی خواهد کرد.
[ad_2]
منبع