[ad_1]
از زمانها پیش دراینباره او گفت و گو میبشود که آیا حیوانات میتوانند بوی هراس را در انسان حس کنند یا نه؛ اما جواب به این سوال قدیمی ساده نیست. برای رسیدن به ریشهی سوال، پژوهشگران تا حد بسیاری وجود انسان را از معادله حذف کردهاند، چون حیواناتی همانند سگها به حالت چهره و حالت بدنی ما عکس العمل نشان خواهند داد. درعوض، پژوهشگران بر چگونگی عکس العمل حیوانات ازجمله اسبها و سگها به بوهای گوناگون منتشرشده از انسان میانه تماشای ویدئوهای شاد و ترسناک تمرکز کردهاند.
در مطالعهای روی اسبها که سال ۲۰۲۳ در مجلهی انتشار شد، پژوهشگران از شرکتکنندگان خواستند یک روز کلیپهایی از فیلمی کمدی و روز سپس کلیپهای از فیلمی ترسناک تماشا کنند. بعد از تماشای هر ویدئو، پژوهشگران مثالهای عرق زیربغل شرکتکنندگان را با پدهای پنبهای جمعآوری کردند و از آنها خواستند مقدار هراس یا نشاط خود را زمان تماشای هر کلیپ گزارش کنند. آنها سپس، اسبی را درمعرض مثالهای هر فرد قرار دادند تا ببینند که آیا میتواند بین بوهای تولیدشده توسط انسان در زمان نشاط و آشفتگی اختلاف قائل بشود.
اسبها بسته به این که کدام پد پنبهای به آنها نشان داده میشد، عکس العمل متغیری نشان دادند. هنگامی اسبها مثالهای نشاط را بو کردند، فقط از سوراخ سمت راست بینی خود منفعت گیری کردند. هنگامی مثالهای جمعآوریشده در طول تماشای فیلم ترسناک به اسبها اراعه شد، آنها عکس العمل متغیری نشان دادند و نه تنها به زمان طویلتری مثالها را بو میکشیدند، بلکه برای بو کردن از هر دو سوراخ بینی خود منفعت گیری میکردند.
بهحرف هایی نویسندگان، این عکس العمل لزوما به این معنی نیست که اسبها میدانند هراس چیست. اینطور نیست که اسبها با شنیدن بوی حیوان دیگر کلمه هراس به ذهنشان بیاید. اما اکنون میدانیم اسبها میتوانند بین بوهای ناشی از حالت عاطفی گوناگون در انسان ها اختلاف قائل شوند. یافتهها جهت مطرح این سوال میبشود که انسانها چه ترکیبات خاصی را در عرق خود تشکیل میکنند که جهت تحول حرکت اسبها میبشود؟
سیگنالهای شیمیایی یا مواد شیمیایی تولیدشده توسط حیوانات که میتوانند بر حرکت حیوانات دیگر تاثییر بگذارند، میتوانند علت عکس العمل اسبها باشند.
در انسان، ترکیبات مختلفی همانند آدرنالین یا آندروستادینون (پروتئینی همانند فرومون) در عرق وجود دارد که میتواند جهت تحول بو در اوقات هراس بشود. این ترکیبات این چنین میتوانند اطلاعات عاطفی را بین گونهها منتقل کنند.
در مطالعهای که سال ۲۰۱۸ در مجلهی Animal Cognition انتشار شد، دانشمندان به سگهای لابرادور رتریور این ماموریت را محول کردند که مثالهای جمعآوریشده از زیربغل شرکتکنندگان مرد را که فیلم شاد یا ترسناک دیده بودند، بو کنند. پژوهشگران نمونه را درون جعبهای با دریچه گذاشتند و جعبه را در اتاق در بستهای با دو فرد قرار دادند: یک نفر غریبه و صاحب سگ.
شبیه مطالعه انجامشده روی اسبها، سگها بسته به این که بوی انسان ترسیده یا شاد را استشمام میکردند، عکس العمل متغیری نشان میدادند. هنگامی سگها بوی انسان شاد را میشنیدند، تعامل خود را با فرد غریبه افزایش میدادند. اما با شنیدن بوی انسان ترسیده عکس العمل متغیری نشان میدادند. آنها با شنیدن بوی هراس، یا به سمت صاحبشان میرفتند یا این که به سمت در میرفتند و تلاش میکردند اتاق را ترک کنند.
پژوهشگران به نتیجهای شبیه با مطالعه اسبها رسیدند: عکس العمل سگها به گمان زیاد ناشی از سیگنالهایی شیمیایی و نشانگر این نوشته است که تعامل عاطفی بین طوری در جریان است.
[ad_2]
منبع