کشف ابرنواختری بی همتا؛ ستاره‌ای درحال مرگ که محتویاتش را آشکار کرده است_باماها

دوره‌ی منتهی به مرگ یک ستاره‌ی پرجرم با بی‌ثباتی شدید اشکار می‌بشود. ستاره در مجموعه‌ای از فوران‌ها، مقدار بسیاری از مواد بیرونی خود را پیش از ابرنواختر از دست می‌دهد. سیلیکون، گوگرد و آرگون تنها در نزدیکی هسته‌ی ستاره و در واپسین مرحله های عمر آن یافت خواهد شد. این نوشته مشخص می کند که ستاره‌ی مرکزی SN2021yfj به طرزی غیرمعمول توانسته زیاد بیشتر از یک ستاره‌ی منفجرشونده‌ی معمولی جرم خود را از دست بدهد.

علت این چنین فرآیندی تا این مدت ناشناخته است، اما پژوهشگران سناریویی را نظر می‌کنند که در آن تشنج‌های مرگ ستاره به‌مرور زمان آن را متلاشی کرده است. هنگامی‌که سوخت هسته رو به آخر می‌رود، ستاره مدام تحت نیروی گرانش به درون فشرده می‌بشود، چون سختی رو به بیرون ناشی از همجوشی افت می‌یابد.

به حرف های‌ی پژوهشگران، در جریان انفجار نهایی، پرتاب‌های سریع تر ابرنواختر به این پوسته‌ی بیرونی رسیده و با آن برخورد کرده‌اند و همین برخورد، نوری درخشان پدید آورده که از میلیاردها سال نوری آن‌سوتر در سراسر کیهان قابل مشاهده بوده است؛ اما برای قبول این نظریه به داده‌های بیشتری نیاز داریم.

میلر می‌گوید: «اگرچه برای چگونگی شکل‌گیری این انفجار خاص یک نظریه داریم، اما حاضر نیستم روی درستی آن قسم بخورم، چون تا این مدت فقط یک مثالی کشف‌شده در اختیار داریم. این ستاره واقعاً مشخص می کند که چه مقدار نیاز داریم موارد بیشتری از این ابرنواخترهای نادر را بیابیم تا طبیعت و فرایند شکل‌گیری‌شان را بهتر فهمیدن کنیم.»

یافته‌های پژوهش در نشریه نیچر انتشار شده است.