کشف قدیمی ‌ترین الفبای جهان در سوریه_باماها

برای سال‌ها فکر می‌شد که مصریان باستان اولین مخترعان الفبا بودند. اما یک کشف تازه این باور را زیر سوال برده و نشان داده که قدمت نخستین نوشتار الفبایی نزدیک به ۵۰۰ سال زیاد تر از چیزی است که قبلاً فکر می‌کردیم.

پژوهشگران دانشگاه جانز هاپکینز در بالتیمور گزارش داده‌اند که استوانه‌های کوچکی از خاک رس که قدیمی‌ترین متون الفبایی شناخته‌شده روی آن‌ها حک شده را کشف کرده اند.

این استوانه‌ها که طولشان به اندازه یک انگشت است، در تل ام‌المرا، شهری باستانی در شمال غربی سوریه کشف شده اند که وقتی محل تلاقی دو مسیر تجاری بوده است.

بر پایه تاریخ‌گذاری کربنی، این اشیاء نزدیک به ۴,۴۰۰ سال قدمت دارند. به گمان زیادً این استوانه‌ها به‌گفتن برچسب برای اشیائی همانند ظروف شراب منفعت گیری می‌شده‌اند.

به حرف های گلن شوارتز، استاد باستان‌شناسی، این نوشته‌ها امکان پذیر شامل اسامی یا توصیفاتی درمورد مالکیت اشیاء باشند. یقیناً شوارتز اذعان کرده که تا این مدت اطلاعات بسیاری درمورد معانی دقیق این نوشته‌ها در دسترس نیست و تنها می‌توان گمان هایی را درمورد آن‌ها زد.

پروفسور شوارتز که در سال ۲۰۰۴ این استوانه‌ها را کشف کرده، توضیح داده که پیش از الفبا، انسان‌ها از خط «هیروگلیف» برای نوشتار منفعت گیری می‌کردند.

اختراع الفبا نحوه زندگی، تفکر و ربط انسان‌ها را منقلب کرد.

این کشف مشخص می کند که انسان‌ها زیاد سریعتر از فکر ما در حال آزمایش راه حلهای ارتباطی تازه بوده‌اند.

پروفسور شوارتز همراه با تیمی از دانشگاه آمستردام، کاوش‌های باستان‌شناسی را در تل ام‌المرا، یکی از قدیمی‌ترین شهرهای خاور نزدیک انجام داده است.

در این کاوش‌ها، مقبره‌هایی متعلق به عصر برنز اولیه، بین ۳۵۰۰ تا ۲۰۰۰ پیش از میلاد، کشف شده اند.

یکی از این مقبره‌ها که به‌خوبی نگه داری شده می بود، شامل شش اسکلت، جواهرات طلا و نقره، ظروف آشپزخانه، سرنیزه و ظروف سفالی سالم می بود. در کنار این ظروف سفالی، چهار استوانه از خاک رس یافت شد که به نظر می‌رسید نوشته‌های الفبایی اولیه روی آن‌ها حک شده اند.

پژوهشگران با منفعت گیری از روش تاریخ‌گذاری کربن-۱۴ سن این اشیاء را تعیین کرده‌اند. این روش می‌تواند سن مواد آلی زیاد قدیمی را با دقت نسبتاً بسیاری اشکار کند.

نتایج این آزمایش‌ها نشان داده که این استوانه‌ها نزدیک به ۵۰۰ سال قدیمی‌تر از دیگر نوشته‌های الفبایی شناخته‌شده می باشند.

پیش از این، پژوهشگران فکر می‌کردند که الفبا در نزدیک به سال ۱۹۰۰ پیش از میلاد در مصر اختراع شده است.

اما کشف این اشیاء مشخص می کند که الفبا در مکانی دیگر و در وقتی زیاد سریعتر از فکر قبلی ابداع شده است.

بنابر این استاد، این استوانه‌ها به گمان زیادً نسخه‌های اولیه ای از برچسب‌های امروزی بوده‌اند.

شوارتز معتقد است که این استوانه‌ها به اشیائی همانند ظروف متصل می‌شدند تا اطلاعاتی درمورد محتویات، مالک یا مبدأ آن‌ها اراعه دهند.

از آنجایی که این استوانه‌ها سوراخ دارند، به نظر می‌رسد با یک رشته به اشیای دیگر وصل می‌شده‌اند و به‌گفتن برچسب عمل می‌کردند.

یقیناً شوارتز پافشاری کرده که بدون ترجمه این نوشته‌ها، نمی‌توان درمورد آن‌ها با قطعیت سخن بگویید کرد.

نظریه غالب در رابطه منشأ الفبا این است که در سال ۱۹۰۰ پیش از میلاد، گروهی از معدنچیان بی‌سواد مصری با الهام از هیروگلیف‌های اطرافشان، حروفی برای زبان سامی طراحی کرده اند.

این سیستم الفبایی بعدها به منطقه شامات و سپس سراسر مدیترانه گسترش یافت و کم کم به الفبای یونانی و لاتین تبدیل شد.

پیش از ابداع الفبا، سیستم‌هایی همانند هیروگلیف زیاد پیچیده بودند و تنها تعداد مقداری از افراد می‌توانستند خواندن و نوشتن را یاد بگیرند.

به حرف های شوارتز، اختراع الفبا علتشد که نوشتار برای تعداد بیشتری از مردم قابل‌ دسترس بشود و به نوعی تبدیل دموکراتیزه‌شدن ارتباطات شد.

همین سیستم پایه‌ای برای همه سیستم‌های نوشتاری غربی شد، چراکه یونانی‌ها آن را اقتباس کرده و برای زبان خود به کار بردند.

شوارتز زمان‌ها است که یافته‌های مربوط به این استوانه‌ها را انتشار کرده، اما تاریخ‌گذاری کربنی شواهدی قطعی‌تری را اراعه داده که مشخص می کند نوشتار الفبایی ۵۰۰ سال سریعتر از آنچه که قبلاً فکر می‌شد، مورد منفعت گیری قرار گرفته است.