وداع با انحصار دولتی: ایستگاه فضایی خصوصی شرکت وست سال ۲۰۲۶ پرتاب خواهد شد_باماها

انسان‌ها نزدیک به ۲۵ سال است که به‌طور مداوم در فضا زندگی می‌کنند؛ به‌طور دقیق از وقتی که فضانورد «بیل شپرد» و کیهان‌نوردان «یوری گیدزنکو» و «سرگئی کریکالف» در شب هالووین سال ۲۰۰۰ برای نخستین بار داخل «ایستگاه فضایی بین‌المللی» (ISS) شدند. اما همه چیزهای خوب سرانجامی دارند.

نخستین قطعات ایستگاه فضایی در سال ۱۹۹۸ به فضا پرتاب شدند و تا وقتی که عملیات این ایستگاه در سال ۲۰۳۰ به آخر برسد، بیشتر از دو سال از عمری که برای آن پیش‌بینی‌شده می بود، خواهد گذشت. این قطعات که ساختار مهم ایستگاه را شکل خواهند داد، همان دلایلی می باشند که امکان ادامه‌ی فعالیت ISS بعد از سال ۲۰۳۰ را ناممکن می‌کنند.

ناسا توضیح می‌دهد: «قسمت بسیاری از ایستگاه فضایی را می‌توان در مدار تعمیر یا جانشین کرد، و برخی قسمت‌ها را حتی می‌توان به زمین بازگرداند، تعمیر نمود و مجدد به فضا فرستاد. این قسمت‌ها شامل آرایه‌های خورشیدی، تجهیزات ارتباطی، سامانه‌های حمایتزندگی و ابزارهای علمی خواهد شد. اما ساختار مهم ایستگاه، همانند ماژول‌های قابل سکونت و سازه‌های خرپایی، عملاً قابل تعمیر یا جایگزینی نیستند.»

فرآیند پهلو گرفتن و جدا شدن فضاپیماها از ایستگاه، و این چنین رفت‌وآمد مداوم ایستگاه بین نور خورشید و تاریکی، فشارهای فیزیکی بسیاری به این سازه‌ها داخل می‌کند. هرچند ایستگاه فضایی به گمان زیادً از عمر طراحی‌شده‌اش عبور خواهد کرد، اما آخر کار آن نزدیک است و ناسا و دیگر آژانس‌های فضایی در حال آماده شدن برای انجام پژوهش‌های میکروجاذبه، بدون آزمایشگاه مداری ISS می باشند.

ناسا در برنامه‌ی «گذار ایستگاه فضایی بین‌المللی» خود این چنین توضیح می‌دهد: «در آینده، ایالات متحده تصمیم دارد عملیات خود در مدار پایین زمین را به مقاصدی واگذار کند که تحت مالکیت و مدیریت شرکت‌های خصوصی می باشند، تا امکان دسترسی مداوم به پژوهش‌ها و گسترش‌ی فناوری حیاتی نگه داری بشود. مقصد ناسا این است که یکی از مشتریان متعدد در بازار تجاری و پررونق مدار پایین زمین باشد، جایی که خدماتی همچون ایستگاه‌های مداری، حمل بار و انتقال خدمه در اختیار آژانس قرار گیرد. همزمان با واگذاری عملیات مدار پایین زمین به صنعت خصوصی، ناسا تمرکز خود را بر مأموریت‌های سرنشین‌دار فراتر از این منطقه، همانند ماه و مریخ، خواهد گذاشت.»

یکی از این ایستگاه‌های فضایی تجاری که با حمایتناسا در حال گسترش است، ایستگاه «هیون-۱» از شرکت وست است. این ایستگاه فضایی که فعلاً انتظار می‌رود در ماه مه ۲۰۲۶ پرتاب بشود، از لحاظ اندازه کوچک‌تر از چیزی است که فضانوردان امروزی به آن عادت دارند. در حالی که حجم داخلی ISS نزدیک به ۹۰۰ متر مکعب است، هیون-۱ حجمی در نزدیک به ۴۵ متر مکعب خواهد داشت.