[ad_1]
نوشته و ویرایش شده توسط مجله ی باماها

بر پایه تخمین‌هایی در سال ۲۰۱۴، عطارد نزدیک به ۷ کیلومتر کوچک‌تر شده است. ما می‌توانیم زمان تقریبی این کوچک‌شدن را با بازدید دهانه‌های برخوردی بسیاری که سطح سیاره را پوشانده‌اند، اشکار کنیم. برخی از این دهانه‌ها در تاثییر انقباض سیاره کوچک‌تر شده‌اند (که در عکس بالا نشان داده شده است)، در حالی که برخی دیگر برفراز پرتگاه‌ها قرار گرفته‌اند؛ به این معنی که ضربه‌ی تبدیل شکل‌گیری آن‌ها، بعد از جابه‌جایی پوسته‌ی سیاره توسط گسل رخ داده‌اند.

دانشمندان با منفعت گیری از راه حلهای فوق و چندین روشی دیگر، مقدار انقباض عطارد را بین ۱ تا ۷ کیلومتر تخمین زده بودند. تفاوت این برآوردها به تعداد گسل‌هایی بستگی داشت که در مجموعه ‌داده‌ی هر پژوهش مورد بازدید قرار گرفته می بود.

اکنون مطالعه‌ای تازه، تخمین‌ها را دقیق‌تر کرده است. پژوهشگران به جای بازدید هر گسل به طور جداگانه، با تمرکز بر بزرگ‌ترین گسل حاضر در مجموعه ‌داده و مقیاس‌بندی تاثییر آن، برآوردی کلی از مقدار انقباض عطارد اراعه دادند. تیم پژوهشی توضیح می‌دهد:

مطالعات بسیاری از توپوگرافی بالاآمده روی این گسل‌ها برای تخمین مقدار کوچک‌شدن عطارد منفعت گیری کرده‌اند. بااین‌حال، این پژوهش‌ها به علت تعداد عوارض زمینی که هرکدام به انقباض سرتاسری نسبت خواهند داد، با هم ناسازگار بوده‌اند. در اینجا ما از رویکردی متفاوت منفعت گیری کرده‌ایم: محاسبه‌ی تحول حجم ناشی از مجموعه‌ای از گسل‌ها، با مقیاس‌بندی آماری تغییرات از بزرگ‌ترین گسل به کل جمعیت گسل‌ها.

تیم پژوهشی با منفعت گیری از روش تازه دریافت که صرف‌نظر از مجموعه‌داده‌ای که منفعت گیری کردند (که در کل بیشتر از ۶۰۰۰ گسل را شامل می‌شد)، مقدار انقباض عطارد بین ۲٫۳ تا ۳٫۵ کیلومتر برآورد می‌بشود. آنها نتیجه گرفتند:

با درنظرگرفتن مؤلفه‌ی اضافی انقباض سرتاسری که امکان پذیر رخ داده باشد، می‌توان بین ۰٫۴ تا ۲٫۱ کیلومتر انقباض شعاعی را به برآوردهای ناشی از گسل‌ها افزود.

ترکیب دو مؤلفه فوق مشخص می کند که انقباض شعاعی عطارد در محدوده‌ی ۲٫۷ تا ۵٫۶ کیلومتر رخ داده است. این نتیجه با تعداد بسیاری از مدل‌های همانند‌سازی تکامل حرارتی سیاره هم‌خوانی دارد و همراه با برآوردهای وقتی و نرخ کرنشِ انقباض سرتاسری، می‌تواند محدودیت‌های دقیق‌تری برای مدل‌سازی‌های آینده‌ی تکامل حرارتی فراهم کند.

تیم پژوهشی نظر می‌کند که این مدل‌سازی تازه جانشین برآوردهای قبل از انقباض عطارد بر تاثییر سردشدن آن بشود و این تحلیل می‌تواند در رابطه دیگر اجرام منظومه‌ی شمسی هم به‌کار گرفته بشود. در نهایت، فقط عطارد نیست که درحال کوچک‌شدن است.

پژوهش در نشریه AGU Advance انتشار شده است.

دسته بندی مطالب
مقالات کسب وکار

مقالات فناوری

مقالات آموزشی

مقالات سلامتی

[ad_2]