[ad_1]
نوشته و ویرایش شده توسط مجله ی باماها

پژوهشگران با مطالعه DNA نئاندرتال‌ها ردپای سه ویروس را یافتند که علتسرماخوردگی، گلودرد، زگیل‌های تناسلی و سرطان خواهد شد. فهمیدن این ویروس‌های باستانی احتمالا بتواند راز انقراض نئاندرتال‌ها و این چنین گسترش بیماری‌های مدرن را آشکار کند.

مطابق مقاله منتشرشده در ژورنال «Viruses»، پژوهشگران باور دارند نئاندرتال‌ها این ویروس‌ها را از اجداد خود به ارث برده‌اند و به گمان زیادً همین ویروس‌ها نیز جهت انقراض آن‌ها شده است. یقیناً عوامل فرد دیگر ازجمله تحول اقلیم، نرخ باروری پایین و تعامل ناسازگار با سایرین نیز می‌تواند از دلایل انقراض آن‌ها باشد. بااین‌حال، به گمان زیادً درگیری با بیماری‌های ناشناخته ناشی از ویروس‌های مذکور شرایط را برای آن‌ها بدتر کرده است. مشکلات سلامتی، هنگامی که یک گونه با گونه‌های دیگر رقابت می‌کند، یک نقطه‌ضعف تکاملی محسوب می‌بشود.

این ویروس‌های باستانی نه‌تنها می‌توانند دانش ما از نحوه انقراض نئاندرتال‌ها را افزایش دهند، بلکه پشتیبانی می‌کنند اطلاعات بیشتری از ویروس‌های آشنایی که امروزه انسان‌ها را دچار می‌کنند، کسب کنیم.

ویروس‌های باستانی در استخوان نئاندرتال‌های سیبری

نزدیک به پنجاه هزار سال قبل، جمعیت کوچکی از نئاندرتال‌ها در غار «چاگیرسکایا» (Chagyrskaya) در جنوب سیبری زندگی می‌کردند. پژوهشگران DNA دو نئاندرتال، یک مرد بزرگسال و یک پسر، را توالی‌یابی کردند. آن‌ها به‌جستوجو سه ویروس احتمالی در این DNAها بودند: «آدنوویروس»، «هرپس‌ویروس» و «پاپیلوماویروس».

آدنوویروس می‌تواند علتعفونت‌های دستگاه تنفسی، همانند سرماخوردگی و آنفولانزا بشود. هرپسویروس علتگلودرد یا زگیل تناسلی می‌بشود و برخی از سرطان‌ها، همانند سرطان دهانه رحم با پاپیلوماویروس مرتبط می باشند.

دانشمندان پیش‌تر در سال ۲۰۲۱ نیز ویروس‌های انسان باستانی و غیرفعالی را کشف کرده بودند. یک مطالعه نشان داده می بود که آدنوویروس در یک دندان سی و یک هزار ساله یک انسان در سیبری وجود داشته است. اما ویروس‌های مطالعه زیاد قدیمی‌تر می باشند و بیشتر از پنجاه هزار سال عمر دارند.

استخوان‌های نئاندرتال‌های غاز چاگیرسکایا که دانشمندان برای یافتن ویروس‌ها DNA آن‌ها را توالی‌یابی کرده‌اند.

دانشمندان باور دارند که انسان‌ها و نئاندرتال‌ها بین شصت تا پنجاه هزار سال پیش با یکدیگر جفت‌گیری می‌کردند. این یعنی علاوه‌بر DNA، آن‌ها بیماری‌هایی را نیز به هم انتقال می‌دادند.

اشکار نیست که این ویروس‌ها چه علائمی در نئاندرتال‌ها تشکیل می‌کردند. این امکان وجود دارد که ویروس‌ها علتایجاد یک عکس العمل ایمنی در بدن آن‌ها می‌شدند، اما شدت بیماری‌های ناشی از آن‌ها معلوم نیست.

پژوهشگران نظر دارند که جفت‌گیری انسان‌ها و نئاندرتال‌ها مزایایی برای انسان‌ها داشت و آن‌ها را در برابر بیماری‌های ناشناس مقاوم کرد. اما به گمان زیادً نئاندرتال‌ها این چنین خوش‌شانس نبودند. یک ویروس سرماخوردگی حتی اگر کشنده نباشد، می‌تواند توانایی شکار و تولیدمثل را افت دهد. به گمان زیادً این عامل در انقراض جمعیت افت‌یافته نئاندرتال‌ها در چهل هزار سال قبل مؤثر می بود.

مشکلات مطالعه DNAهای باستانی

فهمیدن این که بیماری‌های باستانی در طول هزاران سال چطور تحول کرده‌اند می‌تواند فهمیدن ما را از بیماری‌های امروزی انسان‌ها کامل‌تر کند. برخی از ویروس‌ها هیچ‌گاه بدن را ترک نمی‌کنند. این ویروس‌های مادام‌العمر می‌توانند أثر بزرگی روی سلامت انسان‌ها داشته باشند.

مطالعه ویروس‌های باستانی زیاد شوق‌انگیز است، اما مشکلات خود را نیز دارد. کار با DNAهای باستانی سخت است؛ چون آن‌ها طبق معمولً شکسته و به قطعات کوچک‌تر تقسیم شده‌اند. هرچه توالی DNA طویل‌تر باشد، شناسایی آن ساده‌تر می‌بشود.

اما هنگامی توالی‌ها کوچک باشند، می‌توان DNAهای گوناگون را (طبق معمولً به‌نادرست) در همه انواع ژنوم شناسایی کرد. این علتمی‌بشود تا تفسیر داده‌ها سخت و گمان اشتباه زیاد تر بشود. DNA ویروس‌ها زیاد مختصر‌تر از DNA انسان‌ها است. بعد گمان اشتباه نیز بالاتر می‌رود و در مواردی، راه حلهای مطالعه DNAهای انسان برای مطالعه ویروس‌ها مناسب نخواهد می بود.

به همین علت، پژوهشگران مطالعه تازه می‌گویند که هم چنان ملزوم است تا برای قبول یافته‌های خود بازدید‌های بیشتری در آینده انجام بدهند.

دسته بندی مطالب
مقالات کسب وکار

مقالات فناوری

مقالات آموزشی

مقالات سلامتی

[ad_2]