[ad_1]
نوشته و ویرایش شده توسط مجله ی باماها
بر پایه اسبق بهدستآمده، تابستان سال ۲۰۲۳ به وضوح داغترین سال در ۲۰۰۰ سال قبل برسی شد. دمای سال قبل حداقل ۰٫۵ درجهی سانتیگراد بالاتر از C.E.246 می بود. این دوره شامل داغترین تابستان پیش از اغاز اندازهگیریها و پیش از گرمایش انسانمحور می بود.
پژوهشگرها این چنین دریافتند که تابستان قبل تقریبا ۳٫۹۳ درجهی سانتیگراد داغتر از C.E.536 می بود که سردترین تابستان در اسبق حلقههای درختی به حساب می اید. این تابستان سرد حاصل فوران آتشفشانی و انعکاس نور خورشید به داخل جو می بود.
بر پایه توافق اقلیمی پاریس قرار می بود روال افزایش دما تا بیشتر از ۱٫۵ درجه و ۲ درجهی سانتیگراد بالاتر از سطح انقلاب صنعتی متوقف بشود؛ اما امروز ناظر هستیم که دما با شدت بالاتری رو به افزایش است. دو درجه گرمایش جهانی کافی است تا ۱۳ درصد از اکوسیستمهای زمین به یک زیستبوم تازه تحول اشکار کنند. قسمت بسیاری از جنگلهای بارانی آمازون در معرض خطر تبدیل شدن به ساوانا می باشند. صخرههای مرجانی با افت ۹۹ درصدی مواجه بودهاند و ۴۰ درصد از جمعیت جهان هر پنج سال یک بار موجهای گرمایی شدید را توانایی خواهند کرد.
گرچه یافتهها با دقت به روال صعودی گرمایش جهانی شگفتانگیز نیستند، اما برگشت به ۲۰۰۰ سال قبل و بازدید اقلیم آن زمان در نوع خود تواناییای بی همتا به حساب می اید.
پژوهشگرها امیدوارند با این پژوهش روال فوریتی افت گازهای گلخانهای را شدت بخشند و سوختهای فسیلی از دور خارج شوند. آنها این چنین به جستوجو جمعآوری دادههای بیشتری از درختها می باشند تا به بازسازیهای دمایی پایدارتر برسند و قسمتهای گستردهتری از سیارهی زمین را پوشش دهند. یان اسپر، مؤلف ارشد پژوهش به جستوجو حفاری درختهای بیشتری در ایالات متحده است، گرچه دریافت مجوز این کار به علت نگرانیهای محیطی میتواند دشوار باشد.
دسته بندی مطالب
مقالات کسب وکار
[ad_2]
منبع